Die begin van my gedagtenis-muur

‘n Gedagtenis-muur is ‘n wonderlike manier om mooi herinneringe te koester en die spesiale mense in ons lewens te vereer. My gedagtenis-muur begin by my dogters; en by my toe ek klein was. Voorheen was dit nie vir my maklik om so iets te doen nie; juis as gevolg van die pyn wat in herinneringe te roep gekom het en verwoesting ontketen het. Maar ek het intussentyd geleer om die donkerte terug te druk en ek los die herinneringe soos broodkrummels agter my…. Vir my dogters om te vind. Om ander te vereer. Om die mooi oomblikke te onthou. Want waar gaan herinneringe heen as ons die vermoë verloor het om dit op te roep?

Advertisements

Waar sal my hulp vandaan kom?

Ek kyk op na die berge en ek vra myself af: Van waar sal iemand kom om my te help? Wie in hierdie lewe sal my kan help? Niemand nie. Nie ‘n mens nie want mense is onbetroubaar. Dit is net die Hoërhand wat my sal help. En Hy sal keer dat nie een van my dogters sal val nie. Hy sal hulle beskerm, Hy slaap nooit. Hy sal altyd langs hulle wees – dag en nag; en hulle beskerm teen gevaar en verlos van alles wat sleg is.

Hiervan is ek seker: dat hulle lewens veilig in Sy hande sal wees want die Hoërhand sal hulle beskerm oral waar hulle gaan, nou en vir altyd.

(Verpersoonliking van Psalm 121)

xxx

Wonders vir die siel

Dit maak nie saak waar in die wêreld jy bly nie. As jy tyd buite in die natuur spandeer, doen dit wonders aan jou siel. Ons was by Bloemhofdam die naweek en met Vrydag laatmiddag se aankoms, toe word ons só ontvang:

Alex Trebek het geskryf, “As Moeder Natuur nie jou asem kan wegslaan nie, dan is daar iets fout met jou.” Dis darem wraggies so. Die natuur leer ‘n mens so baie, dit stel nooit teleur nie; en die kosbaarste les vir my is altyd dat die natuur sy eie gang gaan. Niks forseer dit nie. Niks jaag dit aan nie. Alles gebeur op sy bepaalde tyd. Die natuur volg sy eie tempo en momentum.

Nature does not hurry, yet it accomplishes everything. (Lao Tzu)

Nooit haastig nie, maar elke doelwit altyd verwesenlik; elke proses tot volle gang; alles wat tot stand moet kom, kom tot stand. Wild, ongetem, onbeheers, gevaarlik; en tog sonder haas en sonder drif. Sonder om opvlieërig of humeurig te raak. Niks onverwags, skielik of oorhaastig of halsoorkop of impulsief nie.

En ons? Ons dryf en jaag maar voort; al sukkelende en struikelende. Moreel en sedelik vervalle. Ontaard, afgedwaal. Ons konkel, verwoes, breek af….

Waar mis ons die aanvang? Want die mensdom het ‘n groot agterstand.

😪

Soveel, soveel….

Soveel kinders se paaie deur dieptes heen gedraai; verlate van vaders en moeders, oumas en oupas, vriende, familie….

Ons kan net bid dat die Here hulle sal aanneem; hulle sal behoed en bewaar; hulle sal leer om op Sy weg te gaan; hulle langs die regte paaie sal lei en bewaar op al hul lewensgange; hulle sal verlos van die bose en hulle vry sal maak van leuens, bedrog, en onreg; hulle voete weg van die sondaarsweg sal keer en van die booshede wat die Godsvrees uit hulle harte wegneem; vir hulle ‘n stroom sal wees wat bruis uit die dieptes van Sy genade en ontferming.

XxX

Genade…. die menopouse!!

Oor die afgelope 6 maande ervaar ek die vreemdste goete…. warm gloede, slapelose nagte, buierigheid, huilerigheid…. en ek weet tot nou toe nie wat sit dit af nie.

“Vroutjie,” sê my huisdokter onlangs vir my; “jou FSH telling is 60.8. Normaal is om en by 30. Jy is voluit in jou menopouse.”

Hallo? Ek is 44 en ek het menopouse?!

Menopouse: Die Universele Ervaring

Jip. Iets waarvoor elke vrou geskape is om te ervaar. Tensy ‘n vrou nie prematuur sterf nie, sal sy deur menopouse gaan. Dis een van daardie fisiese elemente wat in ons vrouwees geweef is, te danke aan Eva. Ek is seker toe sy die eerste hap van daardie verbode vrug geneem het, het sy nie gedink aan fisiese en geestelike elemente wat nie altyd van mekaar geskei kan word nie! Nog minder aan iets soos menopouse!

Vir diegene wat nie weet nie: menopouse gaan gepaard met dinge soos onder andere warm gloede; gewigtoename; ongewenste hare in die gesig en ken area; buierigheid; depressie; hoofpyne en migraines; slapeloosheid; die onvermoë om te konsentreer; ‘n toenemende risiko vir hartsiektes en osteoporose; vergeetagtigheid; ‘n doodse moegheid…. Menopouse affekteer jou hele vrouwees – liggaamlik, verstandelik, en geestelik. In die geindustrialiseerde wêreld daarbuite gebeur menopouse gemiddeld op ouderdom 51 jaar, maar dit kan ook so vroeg begin as 40, of so laat as 58. In my geval het ek ‘n vroeë menopouse bereik omdat ek vroeg in my lewe ‘n histerektomie gehad het (op 27), en ek het nooit nodig gehad vir ‘n hormoonaanvulling nie. Tot nou toe.

Dis lekker om daaroor grappe te maak, natuurlik. Ons lag vir ons ma’s en vir ander vrouens wat in hul menopouses is, en meeste van die tyd lag hulle maar saam. Maar eintlik is daar niks om oor te lag nie. As mens eers in menopouse is, is dit nie meer snaaks nie. Dis ‘n saak van gebed. Soos my huisdokter vir my gesê het: “Jy gaan nog baie met die Here praat.”

Menopouse gebeur gewoonlik oor ‘n tydperk wanneer daar betekenisvolle veranderinge in ‘n vrou se lewe plaasvind: haar kinders gaan uit die huis uit; haar ouers raak dalk siek; sy keer terug na ‘n besige loopbaan; versorg haar kleinkinders; dalk tree haar man vroeg af…. Dit kan ‘n kombinasie van gebeure wees en daardie dinge is klaar moeilik genoeg om te hanteer. Nou is daar die ekstra komplikasies van emosionele en fisiese aspekte van menopouse wat ook nog bygevoeg word, wat dit ekstra moeilik maak…. PLUS die feit dat ons in ‘n vreeslik jeug-obsessiewe en jeug-georienteerde kultuur leef. Een ding oor menopouse is dat dit ons oë baie vinnig oopmaak vir onbenullighede rondom ons. Dis eintlik skrikwekkend. Ons besef ons word ouer. Realiteit. In ‘n kultuur wat nie altyd ouer mense en die oudword proses respekteer nie. Realiteit. So, ‘n mens kan nogal vinnig uit voeling raak met die samelewing, of erger, uitgeskuif word. Realiteit. Ek ervaar dit elke dag eerstehands by my werk. Ek is onder die vyf oudstes in ons departement; en ek is nou maar 44 jaar oud, bid jou dit aan! Mense wat jare jonger as ek is word in posisies bo my aangestel, ongeag of dit nou polities gedrewe aanstellings is of nie. Die punt bly, dis nie maklik om in ‘n maatskappy te werk waar nie net ander kulture en nasies, maar ook die jonger geslag, aan bewind staan nie. Net die politieke kwessies en die ouderdomsverskille alleen maak die werksplek geweldig demoraliserend. So, die stres van ouer word en die uitdagings van elke dag by die huis en werk word al hoe meer ‘n werklikheid – en op hierdie stadium van die geveg raak die stryd al hoe groter. Of nog erger: bitter.

Ek weet dit klink somber. Nes ‘n mens dink jy het die geestelike en emosionele stryd op ander gebiede gewen, dan kom die fisiese uitdagings, soos menopouse. Maar wat kan ons daaraan doen?

Eintlik baie.

Eerstens moet ons onthou – baie belangrik! – dat ons na God se ewebeeld gemaak is; en dat ons liggame deur Hom geskep is: kunstig geweef in die dieptes van die aarde (Ps. 139:15). Elke proses en fase waardeur die menslike liggaam gaan – selfs veroudering – is deel van Sy ontwerp. Niks is vir Hom vreemd of verborge nie.

U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie (Ps. 139:16)

Tweedens moet ons ook onthou dat Romeine 12:1-2 nie net vir jongmense bedoel was nie: gee dan julleself aan Hom as ‘n lewende en heilige offer. Ons is nog steeds veronderstel om onsself vir Sy diens te offer – ten spyte van ons estrogeen vlakke! In Christus het ons alles wat ons nodig het vir die lewe en vir ‘n goddelike lewe. Maak nie saak hoe oud ons is nie: menopouse is nie ‘n verskoning om nie in God se diens te staan en ‘n verskil in die wêreld te maak nie. Dit is ook nie ‘n verskoning vir ons emosies om oor ons te heers nie. Om ouer te wees is eintlik ‘n wonderlike geleentheid vir diensbaarheid. Menopouse kan maak dat ons baie selfgefokus raak. Daarom is dit so belangrik om buite onsself te kyk en om te dien en te werk soos ons gesondheid dit toelaat (ons moet na onsself ook kyk voordat ons na ander mense kan omsien).

Derdens kan ons ingelig bly: om alles te leer oor wat om te verwag in hierdie tyd van ons lewens. Ons het nie beheer oor die veranderinge wat in ons liggame plaasvind nie, maar ons kan baie meer produktief wees as ons goed ingelig is en begryp waaroor die veranderinge gaan.

Vierdens kan ons gesond bly deur meer te fokus op gesond leef. Fokus minder op hoe ons liggame lyk, en meer op ons gesondheid in die algemeen. Bly aktief, eet gesond, kry ondersteuning, of bied ondersteuning.

En laastens, bly in God se Woord. Leer ken die Skepper van ons liggame soos Hy is, want dit help ons om onsself deur Sy oë te sien. Ons kan nie onsself leer ken of probeer verstaan sonder om Hom te leer ken nie. Ons het nodig om elke dag herinner te word aan God se getrouheid en liefde; sodat wanneer ons moeg en uitgeput raak, ons weet Wie ons bron van krag is. Hy sal die goeie werk wat Hy in ons begin het, enduit voer – ongeag van wat ons fisiese situasie is. Hy mag selfs die bittere stryd in hierdie tyd van ons lewens gebruik om ons te suiwer. Ons sal nooit weet nie, maar een ding is seker: menopouse is nie hier om ons dood te maak nie. Ja, die ongemaklikhede is nie aangenaam nie, maar soos in elke ander geval waar ons swak voel, is Hy daar. Ons is nie alleen nie.

So, vir elke mede-menopouser daarbuite wil ek net ‘n stywe drukkie stuur en sê: hou die lied in die hart!

In die nag vloei die trane, maar in die oggend is daar vreugde (Ps. 30:5)

xxx

Die gawe van skryf

My twee dogters was en sal vir my altyd my skrywerskinders wees. As kinders was hulle lief vir briefies skryf, stories. Ook graag oor God  geskryf; hulle idees oor wat hulle oor geloof begryp het en hulle persepsie van wie en wat God vir hulle was…. en dit was absoluut een van hulle sterkste liefdestale: om te kon skryf.

Die spesiale gawe het van kleins af ontwikkel. Laat ek julle vertel, daar is baie geskenke wat ‘n mens kan ontvang; fisiese items wat jy met geld kan koop of met jou hande kan maak. Maar die geskrewe woord, in watter vorm ookal, is nie ‘n geskenk wat ooit afgesaag en afgerem raak nie. Wanneer ons vir iemand die geskenk van ‘n geskrewe woord gee, dan gee ons iets baie kosbaar. Daarom is my kinders se briefies wat ek al die jare gebêre het, vandag nog vir my bitter kosbaar; want daardeur het hulle vir my hulle hart en siel en gegee; hulle tyd; hulle kreatiwiteit…. Want dit is wat ons wat skryf vir ander gee. Waar in die lewe is daar sulke geskenke te vinde? Nêrens anders. Dis nie iets wat jy by die winkel kan koop of aanlyn kan bestel nie. Dit is in ons harte en menswees ingeweef en ingegraveer.

Ek weet nie of my dogters vandag meer so graag skryf nie, maar ek  wéét wel dat niks die Vader sal keer om hierdie wonderlike gawe op ‘n buitengewone wyse in hulle lewens te  herstel nie. Geen maatemmer waaronder talente en gawes weggesteek lê, was nog ooit vir Hom ‘n probleem om te hanteer nie…. En Hy werk nogal heel kreatief met kreatiewe mense! Daarom, wanneer ek vir my dogters bid, dan bid ek met die wete dat God in Sy oneindige genade & liefde net die beste vir hulle wil hê; in Sy wysheid weet Hy wat goed is vir hulle; en in Sy krag & almag sal Hy dit volbring. Hiervan sal ek altyd seker wees.

Berge val op my

Hartverskeurend

WoordNoot

Een ding van ouer word, is dat mens eintlik nie meer heeltemal in voeling is met wat regtig vandag met ons kinders aangaan nie. Ons lees baie en ons hoor ons kinders praat, maar ons is nie meer so “hands-on” soos jare gelede nie. Meeste van ons se kinders is nou al groot met hulle eie gesinne.

My baas kind het onlangs na ‘n groter huis toe getrek. Groot tuin, massiewe e en baie ruimte in die huis vir haar twee seuns. Sy is regtig ‘n goeie mamma. Haar kinders lees, hulle mag nie enige ding op TV kyk nie, neem deel aan sport en sy help hulle daagliks met hul huiswerk. In vandag se tyd, word haar kinders baie beskermd groot.

Met die dat hulle meer plek het, vra haar oudste of hy asseblief ‘n paar maatjies kan nooi om oor te slaap. Sy stem in. Ek vra hoeveel…

View original post 312 more words