Die inspirasie van die see

Die see is ongetwyfeld manjifiek. Formidabellik. Meesterlik. Ek is werklik op my gelukkigste as ek op die strand staan en oor die see uitkyk. I love not man the less, but nature more, het Lord Byron geskryf. Ek voel só. Ek vind my grootste inspirasie langs die see. Om in die teenwoordigheid daarvan te wees laat my weer gering voel. Nederig. Sonder eiewaan. Pretensieloos. By die huis en werk dra ek maskers; maar hier langs die see is ek myself.

Dis die geluid van die golwe en die reuk van soutwater en seelug; die manier hoe die son oor die water skyn en die refleksie van die wolke; die kleur van die blou water op die wit sand is elke keer opnuut beeldmooi.

‘n Paar gedagtes druk op my hart as ek so na die see sit en staar; wat kan ek leer? Want die natuur bly maar een van die beste leermeesters.

We must free ourselves of the hope that the sea will never rest. We must learn to sail in high winds. (Aristotle Onassis)

The sea does not reward those who are too anxious, too greedy, or too impatient. One should lie empty, open, choiceless as a beach – waiting for a gift from the sea. (Anne Morrow Lindbergh)

Wanneer laas het ek ‘n stil oomblik van niksdoen soos hierdie gehad: net sit en kyk na die see? En weer dink ek aan my dogters; dat ons na dieselfde see kyk, maar dat daar ‘n ontbrekende gedeelte is; ‘n leemte; ‘n onvoltooide werk; ‘n tussenpose. Maar dis nie noodwendig die einde nie. Daar is altyd deurbrake ook; nuwe beginne; welvaart en voorspoed. Die breek van een golf verklaar nie die hele oseaan nie.

So let there be spaces in our togetherness and let the winds of heaven dance between you. Love one another but make not a bond of love: let it rather be a moving sea between the shores of your souls. (Khalil Gibran)

Ek dink ook aan die werk; hoe moeilik en ongunstig dit die laaste tyd geword het. Dis ‘n daaglikse stryd van weet nie watter kant toe nie. Dis soos die see. Besluit watter golf jy gaan ry en watter golf nie. Party golwe is groot, ander klein. Partykeer is die see kalm en ander kere nie. Die werk en ‘n mens se loopbaan vorentoe is beslis nie een glansryke marspas opwaarts nie!

The fishermen know that the sea is dangerous and the storm terrible, but they have never found these dangers sufficient reason for remaining ashore. (Vincent van Gogh)

Anybody can pilot a ship when the sea is calm. (Navjot Singh Sidhu)

As ek my sin kon kry, sou ek op ‘n eiland ver van die beskawing gebly het; en net so af en toe land toe gaan vir ‘n reality check !

xxx

Advertisements

Be the best of whatever you are!

by Douglas Malloch

If you can’t be a pine on the top of the hill

Be a scrub in the valley

But be the best little scrub by the side of the rill

Be a bush if you can’t be a tree

If you can’t be a bush

Be a bit of the grass

And some highway some happier make

If you can’t be a muskie then just be a bass

But be the liveliest bass in the lake

We can’t all be captains

We’ve got to be crew

There’s something for all of us here

There’s a big work to do and there’s lesser to do

And the task we must do is the near

If you can’t be a highway

Then just be a trail

If you can’t be the sun

Be a star

It isn’t by size that you win or you fail

Be the best of whatever you are!

Ek gaan my sielkundige mis

Vandag het my sielkundige en ek besluit dis nie meer nodig vir terapie nie. ‘n Jaar gelede het ek eerlikwaar nie gedink ek gaan ooit weer die lig sien nie; maar ek moet regtig sê die terapie was suksesvol en sy is baie beindruk met hoe ek die laaste tyd my selfvertroue teruggekry en gegroei het.
Sy het my deur die donkerste en moeilikste tye van my lewe gehelp, en hier is ek nou. Dis nou tyd om op my eie verder te funksioneer. Maar ek gaan haar baie mis en ek hoop regtig nie daar bestaan iets soos ‘n “painful post termination phase” nie!

Ek wil vir elke sielkundige, terapeut, berader, ensovoorts daarbuite baie dankie sê vir hulle toegewyde hulp. ‘n Mens stap ‘n pad saam met so iemand en in hulle spreekkamers kan jy sê wat jy wil en uitvaar soos jy wil en soveel huil as wat jy wil…. dinge wat by die huis of by die werk dalk minder goeie gevolge sou gehad het.

Ander mense dink hulle is ‘n mors van tyd en geld. Ek dink hulle is amazing.

xxx

Die begin van my gedagtenis-muur

‘n Gedagtenis-muur is ‘n wonderlike manier om mooi herinneringe te koester en die spesiale mense in ons lewens te vereer. My gedagtenis-muur begin by my dogters; en by my toe ek klein was. Voorheen was dit nie vir my maklik om so iets te doen nie; juis as gevolg van die pyn wat in herinneringe te roep gekom het en verwoesting ontketen het. Maar ek het intussentyd geleer om die donkerte terug te druk en ek los die herinneringe soos broodkrummels agter my…. Vir my dogters om te vind. Om ander te vereer. Om die mooi oomblikke te onthou. Want waar gaan herinneringe heen as ons die vermoë verloor het om dit op te roep?

Wonders vir die siel

Dit maak nie saak waar in die wêreld jy bly nie. As jy tyd buite in die natuur spandeer, doen dit wonders aan jou siel. Ons was by Bloemhofdam die naweek en met Vrydag laatmiddag se aankoms, toe word ons só ontvang:

Alex Trebek het geskryf, “As Moeder Natuur nie jou asem kan wegslaan nie, dan is daar iets fout met jou.” Dis darem wraggies so. Die natuur leer ‘n mens so baie, dit stel nooit teleur nie; en die kosbaarste les vir my is altyd dat die natuur sy eie gang gaan. Niks forseer dit nie. Niks jaag dit aan nie. Alles gebeur op sy bepaalde tyd. Die natuur volg sy eie tempo en momentum.

Nature does not hurry, yet it accomplishes everything. (Lao Tzu)

Nooit haastig nie, maar elke doelwit altyd verwesenlik; elke proses tot volle gang; alles wat tot stand moet kom, kom tot stand. Wild, ongetem, onbeheers, gevaarlik; en tog sonder haas en sonder drif. Sonder om opvlieërig of humeurig te raak. Niks onverwags, skielik of oorhaastig of halsoorkop of impulsief nie.

En ons? Ons dryf en jaag maar voort; al sukkelende en struikelende. Moreel en sedelik vervalle. Ontaard, afgedwaal. Ons konkel, verwoes, breek af….

Waar mis ons die aanvang? Want die mensdom het ‘n groot agterstand.

😪

Genade…. die menopouse!!

Oor die afgelope 6 maande ervaar ek die vreemdste goete…. warm gloede, slapelose nagte, buierigheid, huilerigheid…. en ek weet tot nou toe nie wat sit dit af nie.

“Vroutjie,” sê my huisdokter onlangs vir my; “jou FSH telling is 60.8. Normaal is om en by 30. Jy is voluit in jou menopouse.”

Hallo? Ek is 44 en ek het menopouse?!

Menopouse: Die Universele Ervaring

Jip. Iets waarvoor elke vrou geskape is om te ervaar. Tensy ‘n vrou nie prematuur sterf nie, sal sy deur menopouse gaan. Dis een van daardie fisiese elemente wat in ons vrouwees geweef is, te danke aan Eva. Ek is seker toe sy die eerste hap van daardie verbode vrug geneem het, het sy nie gedink aan fisiese en geestelike elemente wat nie altyd van mekaar geskei kan word nie! Nog minder aan iets soos menopouse!

Vir diegene wat nie weet nie: menopouse gaan gepaard met dinge soos onder andere warm gloede; gewigtoename; ongewenste hare in die gesig en ken area; buierigheid; depressie; hoofpyne en migraines; slapeloosheid; die onvermoë om te konsentreer; ‘n toenemende risiko vir hartsiektes en osteoporose; vergeetagtigheid; ‘n doodse moegheid…. Menopouse affekteer jou hele vrouwees – liggaamlik, verstandelik, en geestelik. In die geindustrialiseerde wêreld daarbuite gebeur menopouse gemiddeld op ouderdom 51 jaar, maar dit kan ook so vroeg begin as 40, of so laat as 58. In my geval het ek ‘n vroeë menopouse bereik omdat ek vroeg in my lewe ‘n histerektomie gehad het (op 27), en ek het nooit nodig gehad vir ‘n hormoonaanvulling nie. Tot nou toe.

Dis lekker om daaroor grappe te maak, natuurlik. Ons lag vir ons ma’s en vir ander vrouens wat in hul menopouses is, en meeste van die tyd lag hulle maar saam. Maar eintlik is daar niks om oor te lag nie. As mens eers in menopouse is, is dit nie meer snaaks nie. Dis ‘n saak van gebed. Soos my huisdokter vir my gesê het: “Jy gaan nog baie met die Here praat.”

Menopouse gebeur gewoonlik oor ‘n tydperk wanneer daar betekenisvolle veranderinge in ‘n vrou se lewe plaasvind: haar kinders gaan uit die huis uit; haar ouers raak dalk siek; sy keer terug na ‘n besige loopbaan; versorg haar kleinkinders; dalk tree haar man vroeg af…. Dit kan ‘n kombinasie van gebeure wees en daardie dinge is klaar moeilik genoeg om te hanteer. Nou is daar die ekstra komplikasies van emosionele en fisiese aspekte van menopouse wat ook nog bygevoeg word, wat dit ekstra moeilik maak…. PLUS die feit dat ons in ‘n vreeslik jeug-obsessiewe en jeug-georienteerde kultuur leef. Een ding oor menopouse is dat dit ons oë baie vinnig oopmaak vir onbenullighede rondom ons. Dis eintlik skrikwekkend. Ons besef ons word ouer. Realiteit. In ‘n kultuur wat nie altyd ouer mense en die oudword proses respekteer nie. Realiteit. So, ‘n mens kan nogal vinnig uit voeling raak met die samelewing, of erger, uitgeskuif word. Realiteit. Ek ervaar dit elke dag eerstehands by my werk. Ek is onder die vyf oudstes in ons departement; en ek is nou maar 44 jaar oud, bid jou dit aan! Mense wat jare jonger as ek is word in posisies bo my aangestel, ongeag of dit nou polities gedrewe aanstellings is of nie. Die punt bly, dis nie maklik om in ‘n maatskappy te werk waar nie net ander kulture en nasies, maar ook die jonger geslag, aan bewind staan nie. Net die politieke kwessies en die ouderdomsverskille alleen maak die werksplek geweldig demoraliserend. So, die stres van ouer word en die uitdagings van elke dag by die huis en werk word al hoe meer ‘n werklikheid – en op hierdie stadium van die geveg raak die stryd al hoe groter. Of nog erger: bitter.

Ek weet dit klink somber. Nes ‘n mens dink jy het die geestelike en emosionele stryd op ander gebiede gewen, dan kom die fisiese uitdagings, soos menopouse. Maar wat kan ons daaraan doen?

Eintlik baie.

Eerstens moet ons onthou – baie belangrik! – dat ons na God se ewebeeld gemaak is; en dat ons liggame deur Hom geskep is: kunstig geweef in die dieptes van die aarde (Ps. 139:15). Elke proses en fase waardeur die menslike liggaam gaan – selfs veroudering – is deel van Sy ontwerp. Niks is vir Hom vreemd of verborge nie.

U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie (Ps. 139:16)

Tweedens moet ons ook onthou dat Romeine 12:1-2 nie net vir jongmense bedoel was nie: gee dan julleself aan Hom as ‘n lewende en heilige offer. Ons is nog steeds veronderstel om onsself vir Sy diens te offer – ten spyte van ons estrogeen vlakke! In Christus het ons alles wat ons nodig het vir die lewe en vir ‘n goddelike lewe. Maak nie saak hoe oud ons is nie: menopouse is nie ‘n verskoning om nie in God se diens te staan en ‘n verskil in die wêreld te maak nie. Dit is ook nie ‘n verskoning vir ons emosies om oor ons te heers nie. Om ouer te wees is eintlik ‘n wonderlike geleentheid vir diensbaarheid. Menopouse kan maak dat ons baie selfgefokus raak. Daarom is dit so belangrik om buite onsself te kyk en om te dien en te werk soos ons gesondheid dit toelaat (ons moet na onsself ook kyk voordat ons na ander mense kan omsien).

Derdens kan ons ingelig bly: om alles te leer oor wat om te verwag in hierdie tyd van ons lewens. Ons het nie beheer oor die veranderinge wat in ons liggame plaasvind nie, maar ons kan baie meer produktief wees as ons goed ingelig is en begryp waaroor die veranderinge gaan.

Vierdens kan ons gesond bly deur meer te fokus op gesond leef. Fokus minder op hoe ons liggame lyk, en meer op ons gesondheid in die algemeen. Bly aktief, eet gesond, kry ondersteuning, of bied ondersteuning.

En laastens, bly in God se Woord. Leer ken die Skepper van ons liggame soos Hy is, want dit help ons om onsself deur Sy oë te sien. Ons kan nie onsself leer ken of probeer verstaan sonder om Hom te leer ken nie. Ons het nodig om elke dag herinner te word aan God se getrouheid en liefde; sodat wanneer ons moeg en uitgeput raak, ons weet Wie ons bron van krag is. Hy sal die goeie werk wat Hy in ons begin het, enduit voer – ongeag van wat ons fisiese situasie is. Hy mag selfs die bittere stryd in hierdie tyd van ons lewens gebruik om ons te suiwer. Ons sal nooit weet nie, maar een ding is seker: menopouse is nie hier om ons dood te maak nie. Ja, die ongemaklikhede is nie aangenaam nie, maar soos in elke ander geval waar ons swak voel, is Hy daar. Ons is nie alleen nie.

So, vir elke mede-menopouser daarbuite wil ek net ‘n stywe drukkie stuur en sê: hou die lied in die hart!

In die nag vloei die trane, maar in die oggend is daar vreugde (Ps. 30:5)

xxx

Hoe lief jy jouself??

Dis Valentynsdag en dis die maand van liefde; en wanneer ons van ons kinders afgesny is, het ons al die liefde nodig wat ons kan kry!

For people who have been badly hurt, love seems a long way away.

Dis nie selfsugtig om jouself lief te hê nie. Ons weet nie altyd hoe nie, maar daar is maniere….

Kyk goed na jouself en pas jouself op

Wees medelydend en geduldig met jouself

Weet waar lê jou sterkte in tye van teenspoed

Wees teenwoordig in elke oomblik, moenie dat die lewe verby jou gaan nie

Deel elke dag ‘n bietjie geluk uit

Herinner jouself dat dit beter is om te gee as om te ontvang

En vier die liefde!

Gelukkige Valentynsdag vir almal!

Veral aan die Mammas, Pappas, Oumas en Oupas wat afgesny is van hul kinders en kleinkinders. Baie liefde vir julle xxx